·584 syf.····Okunma: 08 Şubat 2026 01:25 Toprağın kalbinde sessiz bir zaman var,
Saatle değil yüzyılla atan.
İnsan koşuyor, dünya susuyor,
Ağaçlar bekliyor,
çünkü hakikat acele etmez.
Biz gökyüzünü tüketiyoruz,
Onlar gökyüzünü taşıyor.
Biz kesiyoruz,
Onlar iyileştiriyor.
Biz unutuyoruz,
Onlar hatırlıyor.
Her yaprak bir hafıza,
Her kök bir dua.
Toprakta saklı isimler var,
İnsanlığın unuttuğu.
Dünya bizim değil,
Biz dünyanın misafiriyiz.
Ama misafirliğin edebini
Ağaçlardan öğrenemedik.
Sessizlik sandığımız şey
Bir çığlıktı aslında,
Sadece dili yoktu.
Sadece zamanı vardı.
Ve belki de
Bütün hikâye buydu:
İnsan konuştu,
Doğa sustu,
Hakikat kök saldı.
Yaslandığın çam diyor ki:
Dinle… duyman gereken bir şey var.