İki Yıl Okul Tatili’ni okurken başta bunun sadece bir çocuk macerası olacağını düşünmüştüm. Ama sayfalar ilerledikçe hikâyenin düşündüğümden çok daha derin olduğunu fark ettim. Jules Verne, ıssız bir adada mahsur kalan çocuklar üzerinden aslında insanın zor şartlar altındaki hâlini çok güzel anlatıyor.
Kitapta en çok hoşuma giden şey, çocukların zamanla değişmesi oldu. Başta küçük anlaşmazlıklar ve dağınıklık varken, ilerleyen bölümlerde sorumluluk alan, birlikte hareket etmeyi öğrenen bir topluluğa dönüşüyorlar. Bu dönüşüm çok yapay hissettirmiyor; tam tersine, “gerçek hayatta da böyle olurdu” dedirtiyor.
Dil oldukça akıcı. Olaylar ne çok hızlı ne de sıkıcı olacak kadar yavaş ilerliyor. Doğa tasvirleri yerinde, abartısız. Okurken adayı gözümde canlandırabildim. En güzeli de kitap, ders vermeye çalışmıyor ama okuduktan sonra insana ister istemez bazı şeyleri düşündürüyor: yalnız kalınca kim oluruz, zor zamanlarda lider kim çıkar, birlikte olmak neden bu kadar önemli?
Bence İki Yıl Okul Tatili, sadece gençlere değil, yetişkinlere de hitap eden bir kitap. Macera sevenler için sürükleyici, biraz durup düşünmek isteyenler için de anlamlı.
·
60 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.