·312 syf.····Okunma: 08 Şubat 2026 13:06 Tarık Tufan’dan okuduğum ilk kitaptı Gece Açan Çiçekler… Ve itiraf etmeliyim ki kalemiyle bu kadar derinden karşılaşmayı beklemiyordum.
Dili o kadar şiirsel, o kadar içe dokunan bir yerde ki; bazı cümleleri sadece okumadım, hissettim. Sayfalar ilerledikçe bir konağın karanlık odalarında değil, insan ruhunun en kuytu köşelerinde dolaşıyormuşum gibi hissettim.
Geçmişin yükü, suskunlukların ağırlığı, yarım kalmış aşklar… Hepsi geceye yakışır bir hüzünle anlatılmış. Zaman geçişleri, karakterlerin iç hesaplaşmaları ve o kasvetli atmosfer beni yormadı; aksine kitabın içine daha çok çekti.
Hızlı akan bir hikâye değil belki ama duygusu uzun süre insanın içinde kalıyor. Kitabı bitirdiğimde içimde tarif edemediğim bir sessizlik vardı.
Tarık Tufan’ın diliyle ilk tanışmam oldu ama son olmayacağı kesin. Kaleminin o derin, melankolik ve samimi tarafını çok sevdim.
Geceyle, hatıralarla ve insanın iç yaralarıyla yazılmış bir roman okumak isteyenlere gönülden öneririm.