Nietzsche Ağladığında1000Kitap
Roman, psikoloji ile felsefenin harmanlanmış hâli. Filozof Friedrich Nietzsche ve psikanalizin öncülerinden Josef Breuer’in kurgusal karşılaşmalarını, birbirlerini tedavi etmelerini konu alıyor.
Kitap, önce Nietzsche’nin tedavi edilmesi çabası üzerine başlıyor ama ilerledikçe Breuer’in tedavisine dönüyor. Dr. Breuer kendini hasta koltuğunda buluyor, Nietzsche ise doktor koltuğuna oturuyor. Aslında birbirlerini tedavi ediyorlar ve psikoloji bilimine farklı bir bakış açısı getiriyorlar.
Kitapta kendinizden birçok duygu buluyor, kendi hayatınızı sorguluyorsunuz. Aşk, acı ve ölüm üzerine yoğunlaşıyor gibi görünse de sonuç olarak hayattaki seçimlerimizi ve kendimiz olup olmadığımızı sorgulatıyor.
Kitabın en çarpıcı yönü, “acı”yı bir hastalık olarak değil, bir öğretici olarak ele alması. Nietzsche’nin “Beni öldürmeyen şey güçlendirir” sözü, bir süre ana tema olarak ilerliyor.
Kitabın dili sade olsa da basit denemez. Sade sözlere ağır anlamlar yüklenmiş. Anlamları ararken kitapta kendinizi kaybediyor, bir sonraki sohbetleri için heyecanlanıyorsunuz.
(Spoiler)
Beni dehşete düşüren, kitabın sonunda Breuer’in hipnoz hayatını gerçek sanmamız oldu.
Seçimlerimizin özgür olmasını, kendimiz olmayı, mutlu olduğumuz hayatı yaşamayı savunuyorum ama yaptığın yanlış tercihleri değiştirmek masumların hayatını etkiliyorsa, öylece değiştiremezsin. Yanlış bir insanla yaptığın evliliği bitirebilirsin ama çocuklarına sırtını dönemezsin. Onlar doğmayı seçmedi; senin yanlış seçimin yüzünden doğdukları için bedel ödeyecek kişi onlar olamaz. Bir çocuk dünyaya getiriyorsan, son nefesine kadar o çocuktan sorumlusundur, kaçamazsın. Bu yüzden hipnozla deney yapmış olması beni çok mutlu etti. Ve şunu merak ettim: Eğer karısına âşık olduğunu, sorunlarının ondan kaynaklanmadığı sonucuna varmasaydı ne yapardı? Bence insanı insan yapan bu sorunun cevabı. Bir parça bencillik iyidir ama fazlası seni sen olmaktan çıkarır, çevrene zarar verir.
Çevresine zarar veren biri iyi bir insan olabilir mi?
En çok etkilendiğim, Nietzsche’nin gözyaşlarını seslendirmesi oldu. Gözyaşı dökmeyecek kadar hayatın ve fiziksel hastalığının acılarına direnmiş, yalnız bir adam o.
Kitap bittiğinde hayatının nasıl devam ettiğini merak ettim, uzun bir süre daha devam edeceğim.
18 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.