Puan vermedi·416 syf.··Beğendi
· İnsan doğası ve Türk toplumu ile ilgili basit bir hikaye üzerinden derin analizler yapmayı başarmış harika bir roman ve ek olarak batı felsefesinin/biliminin temellerinden yararlanarak Türk milletinin hem toplumsal hem bireysel (iç) çatışmalarını yorumlandığını görmek çok güzeldi.
Birinci ben/ ikinci ben açık bir şekilde (henüz araştırmadım ama) Carl Jung'ın arketiplerine özellikle kolektif bilinç ve gölge arketipine göndermedir gibi duruyor ancak bizim doğamıza uygun şekilde yorulmuş ve bir temele oturtulmuş ve daha anlaşılır kılınmış gibi.
Diğer dikkatimi çeken nokta ise Peyami Safa'nın Samim karakterinin ağzından insanın fıtratı ile ilgili kendi fikirlerini okuyucuya aktardığını düşünüyorum. Emin değilim.
###Spoiler
#
#
#
#
#
#
#
#
#
#
Meral'in kendi ölümünün nasıl olabileceğine bile karar verememiş olması, o arafta kendi olma arzusu ve hayatı keşfetme istediği ile sevdiği insanların beklentileri arasında sancı çekerken can vermesi hem etkileyici hem de iç burkan bir finaldi. Yazık oldu kıza demekten öteye gidemedim ve aklıma (çok şükür hala hayattalar) benim mahallemden tanıdığım Meraller geldi.