● Gecegezen Kızlar ●1000Kitap
Sayfa sayısı az olmasına rağmen birkaç gündür elimdeydi. İlk kez okudum Tomris Uyar'ı. Yani ne diyeyim bilemedim. Bir şeyler anlatmaya çalışmış, başarılı da ama anlaşılmıyor. Yani her hikâye yarım kalmış gibiydi. Sürükleyici değildi. Sıkıldım. Bununla birlikte çok güzel cümleler vardı. Hatta "Kavalın Parmak İzi" başlıklı hikâyeye bayıldım. Bu hikâyede "Fareli Köyün Kavalcısı" masalına postmodern bir bakış vardı. Çok çok başarılı bir kurguya sahipti. Çok beğendim. Zaten genel olarak kitapta derlenen hikâye kahramanlarının alt yapısında masal karakterlerine atıf vardı. Bu karakterler bazen bir imgeyle bazen kişilik özelliğiyle zemindeki varlığını hissettiriyordu. Dediğim gibi yazarın kalemi güçlü, sadece anlatımı kapalı, yoğun hikâyeler... Bu tarz eserleri de pek sevmiyorum. Zorluyor beni. Ve ben zora gelemem!..
Sevgiyle...
·
1 +1'leme
·36 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.