Haruki Murakami'nin okuduğum ikinci kitabı Karanlıktan Sonra Yazarin tarzına alışkın olduğumdan şaşırtmadı beni.oldukça ilginç ve metaforlarla kurgulanmış kısa ama bol karakterli kitabıdır.Her karakter bir gözlemci , kitaptaki ses ya da kamera olarak tanımlanan şey tarafından anlatılıyor.Bir gece boyunca birbirini tanımayan ama sabaha kadar bir şekilde birbiryle dertleşen ,tanışan karakterlerin dünyasında ortak kavram ; yalnızlık ! Günümüz dünyasında aynı evde yaşamalarına ragmen birbirine yabancilasan,teknoloji ,kapital dünya ve gösterişin kurbanı olan bizlerin yaşamlarını irdeliyor hatta yüzümüzu bu gerçeğe çeviriyor yazar .1Q84 kitabinda da bu kitapta da ay ve gece metaforu kullanılmış.Gece kendimizle yuzlestigimiz ve en karanlık yönümüzu gösteren bir ayna aslında.
Okunmalı bana göre.
·
32 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.