Bitirdikten sonra bir süre duvara baktırıyor. Yazan biri olarak kendime pay çıkarabileceğim çok şey buldum. Herkes bir yazarın kendi yazdığı roman kahramanı olarak uyandığından bahsetmiş. Ben bir insanın hayatının farklı dönemlerinde kendisiyle karşılaşmasından daha çok etkilendim. Sebepler sonuçlar... var olmak. Yok olmak. Uzaklık yakınlık... pek çok duygu. Böyle yazıyorum çünkü roman biraz böyle. Dağınık ama düzenli. Karmaşık ama tutarlı. Bir sarmal gibi. Başladığı noktaya dönüyor. Tamamlanıyor. Z ya da melek ya da her neysen... Sen muhteşem bi kadınsın. Büyüyünce sen olacağım. Ben kitabı seçtim sanıyordum. O beni seçmiş. Rastladığımıza sevindim. Kavuşmak güzel şey. Bir gün Güray Bey, Güray abi diyeceğim... Daha güzel oldu. Güray abi, bir gün de benim yazdığım bir şey üzerinde birleşir düşüncelerimiz. Bir çay içimliği kadar konuşuruz üzerinde. Açar bu incelemeyi gösteririm size o zaman. Gülümseriz. Gülümser miyiz? :)
17 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.