Gören körler mi, göremeyen körmüyüz?
"Körlüğün en tehlikeli hali, kendi bakış açını tek gerçeklik sanmaktır."
Saramago'nun bahsettiği "körlük" fiziksel değildir; yargısal körlüktür.
Zihni kilitleyen demirler dışarıdan gelmez.
En sağlam parmaklık, "Benim bakışım tek gerçek" yanılgısıdır.
İnsan, çoğu zaman başkaları tarafından değil, kendi yargıları tarafından hapsedilir. Ve bu, insanı en hızlı şekilde tutkuların, öfkenin ve adaletsizliğin esiri yapar..
·
21 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.