·200 syf.··Beğendi
···Okunma: 24 Mayıs 2024 14:18 “Söyleme, bilmesinler.”
Bir cümle… ama bir ömürlük yük.
Şermin Yaşar, Söyleme Bilmesinler kitabında bize çok tanıdık bir yerden sesleniyor. Çocukluktan itibaren öğretilen suskunluğu, “ayıp”, “el âlem ne der” ve “evde kalır” cümleleriyle şekillenen bir büyüme hâlini anlatıyor. Kitap, söylenmeyenlerin nasıl kaybolmadığını; aksine insanın içine yerleşip orada büyüdüğünü gösteriyor.
Bu bir hesaplaşma kitabı değil. Kimseyi suçlamıyor, parmak göstermiyor. Daha çok durup fark etmeye çağırıyor: Hangi cümleleri yuttuk, hangi duyguları sakladık, kimin iyiliği için sustuk?
Şermin Yaşar’ın dili sade, anlatımı içten. Büyük laflar yok; ama küçük cümlelerin açtığı derin yaralar var. Okur, satırlar arasında sık sık kendisiyle karşılaşıyor. “Ben de…” dediği yerler çoğalıyor.
Söyleme Bilmesinler, konuşmanın değil; konuşamamanın kitabı.
Ama belki de tam bu yüzden, okura yavaş yavaş konuşma cesareti veriyor.
Bazı şeyler söylenmediğinde geçmiyor.
Sadece içimize yerleşiyor…