Okudum, Akıp Gitti… Ama Sonra Ne Oldu? | Bekle Beni Üzerine
Zülfü Livaneli’nin Bekle Beni romanı çok akıcı. Bunu en baştan söylemek lazım. Okurken takılmıyorsun, sayfalar hızlı geçiyor, özellikle Selim’in iç dünyası çok iyi verilmiş. Cezaevi psikolojisi, belirsizlik, korku, insanın kendisiyle kalması… Bunlar gerçekten güçlü. Selim’in ne hissettiğini anlıyorsun, hatta bazı anlarda onun yan ranzasındaymış gibi oluyorsun.
Cezaevi bölümleri bence romanın en sağlam kısmı. Diğer mahkûmlar, aralarındaki ilişkiler, suçlularla fikir insanlarının aynı yerde tutulması, bunun yarattığı tuhaf ve rahatsız edici denge… Livaneli burada ne yaptığını biliyor. Zaten belli ki bu kısımlar yaşanmışlığın içinden geliyor.
Ama tam da bu yüzden insan şunu düşünüyor:
Keşke Selim’in hayatını cezaevinden önce de biraz daha tanısaydık.
Lise çağındaki aşkı, ailesiyle ilişkisi, evliliğe giden süreç… Bunların çoğunu sadece mektuplardan, uzaktan görüyoruz. Aileleri neredeyse hiç tanımıyoruz. Bu da özellikle Leyla meselesini biraz havada bırakıyor. Aralarındaki bağ güçlü ama bu bağ aşk mı, alışkanlık mı, yoksa sadece aynı travmaya tutunmak mı netleşmiyor.
Romanın felsefi olarak en vurucu yerlerinden biri Sokrates Savunması’na yapılan gönderme. “Suçum yokken cezalandırıldım; suçum olsaydı en azından bilirdim” fikri Selim’in durumunu çok iyi özetliyor. Ne ile suçlandığını bilmemek, ne zaman çıkacağını bilmemek… Bu belirsizlik zaten başlı başına bir ceza.
Beni en çok zorlayan kısım ise Selim’in intiharın ucuna gelip sonra bir anda özgürlüğe, oradan da İsviçre’ye geçişi oldu. Cezaevindeki çözülüş çok detaylı anlatılırken, çıkış ve sonrası biraz hızlı geçiliyor. İsviçre’de fiziksel olarak özgür ama ruhen hâlâ tutsak oluşu önemli bir fikir ama insan orada da biraz daha kalmak istiyor.
Leyla’yla olan bağ ise klasik bir aşk hikâyesi gibi değil. Bir yıl boyunca mektup yok, haber yok… Buna rağmen kopmayan bir ilişki var. Bu bana aşk gibi değil de, hayatta kalmak için birbirine tutunan iki insan hissini verdi. Güzel ama mesafeli.
Sonuç olarak Bekle Beni, okurken çok akıyor ama bitince tam oturmuyor. Etkisi anında değil, sonradan geliyor. Üzerine düşününce anlam kazanan bir roman. Güçlü, yer yer eksik, ama samimi. Beni sarsmadı belki ama rahatsız etti
·
27 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.