Kitap ergenlik döneminde Antonio'ya epilepsi teşhisi konması ile başlıyor. Ama zamanla Antonio'nun yaşadığı fiziksel durum arka plana çekiliyor ve asıl mesele onun zihninde ve ruhunda olup bitenler oluyor..
Ben aslında kitabı okurken Antonio'nun iyileşme sürecini okuyacağımı sandım ama burada iyileşmek, düzelmekten çok kendisiyle ve babasıyla yüzleşmesini okudum.. Hikayenin sonunda babasını kaybetmiş olması bende bir süre sessizlik yarattı ...
Bazı cümleleri belleğime kazındı, yazarın dili sade ama etkisi çok güçlü. Yani dramatik bir kitaptan çok gerçek bir kitap.
·
375 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.