İpi uzun bir salıncakta aşağı yukarı sallanıyor gibiyim. Bir kalkış, bir varış noktası yok. Yüzüme tatlı bir rüzgar çarpıyor ve kendimi akışa bırakıyorum. Gidilecek yer yok salıncağın salınımından başka. Böyle iyi işte.
Hayatın normal bir akışı var mı sahiden? Görünmez kurallarla birbirine zincirlenmiş durumlar, olaylar, haller... Kader kadar keskin ve mistik bir anlam yüklemesek bile doğanın tabiatından gelen fark etmediğimiz örüntüler var mı dünyada?