·344 syf.····Okunma: 09 Şubat 2026 12:43 Ne Yaptığını Biliyorum, okurken zihnimle sürekli oyun oynayan bir roman oldu. Daha başlarda olayları çözmeye çalışırken kendimi yakaladım. Buradan sonrası belli dediğim anlar oldu. Hatta katili tahmin ettiğimi düşündüğüm anlar… Ama hiçbir tahminim uzun süre ayakta kalamadı.
Kitap ilerledikçe her yeni bölüm önceki düşüncelerimi tek tek çürüttü. Şüphelerim yön değiştirdi, emin olduğum karakterler bir anda karardı. Özellikle kitabın tam ortasına geldiğimde artık net olduğuma inandım. Parçalar birleşmişti, işaretler çok açıktı ve içimden artık kesin dedim. O noktadan sonra okumaya, bildiğimi sandığım gerçeğin doğrulanmasını bekleyerek devam ettim.
Ama yazarın niyeti bambaşkaymış. O kesinlik hissi, sayfalar ilerledikçe yerini huzursuz bir şüpheye bıraktı. Roman, okuru bilerek yanlış yollara sokuyor ve bunu öyle ustaca yapıyor ki fark ettiğinde iş işten geçmiş oluyor.
En sevdiğim tarafı, kitabın okuruna güvenli bir alan tanımamasıydı. Herkes potansiyel suçlu, her detay önemli. Psikolojik gerilim sessiz ama derin ilerliyor; bağırmadan, acele etmeden.
Bitirdiğimde aklımda kalan şey şaşkınlıktı. Katili bildiğimi sandığım anların sayısını hatırlamıyorum bile. Ama emin olduğum tek şey şu: Bu kitap, ters köşeyi seven okurlar için gerçekten güçlü bir deneyim.