Kurtuluş Projesi , okuduğum en güzel bilim kurgulardan biriydi.
O kadar sevdim ki… uzun zamandır bir kitabın beni bu kadar eğlendirdiğini ve sürüklediğini hatırlamıyorum.
Başlarda bilimsel terimlerin yoğunluğu beni biraz zorladı; bazı sahneleri zihnimde canlandırmakta güçlük çektim. Olayla ilerledikçe taşlar yerli yerine oturdu ve her şey anlam kazandı ama özellikle Rocky’nin görüntüsü için pinterestte biraz araştırma yapmış olabilirim :)
Her sayfası dolu dolu, her bölüm beklenmedikti. Tanıtımını okurken hikâyenin bu yönde ilerleyeceğini tahmin etmemiştim. Özellikle Grace ve Rocky arasındaki ilişki kalbime dokundu; kitabın duygusal yanını beklediğimden çok daha yukarı taşıdı. Kitabın son sayfası da benim için en vurucu sahnelerdendi; bir kez öğretmen, hep öğretmen…
Felaket senaryoları okumak beni genelde strese sokar çünkü dürüst olalım, bu hikâyeler artık çok da uzak gelecekler gibi hissettirmiyor. O zaman Dünyamıza iyi bakalım. Çünkü her zaman elimizde bir Grace ya da bir Rocky olmayabilir.