Dün bütün gece uyumadım June Hayward:))))
R.F. Kuang’ın Sarı Yüz eseri, alışılagelmiş o tozlu raf kokulu klasiklerin aksine, okuru bugünün çıplak ve gürültülü gerçekliğiyle yüzleştiriyor. Hepimiz klasikleri okurken karakterlerin dünyasını uzak, yaşanmamış bir hayal ürünü gibi görmeye alıştığımız için, kitabın bu kadar "şimdi"ye ait, gündelik ve keskin dili başta gerçek bir afallama yaratıyor. Geçmişin romantizminden ya da geleceğin belirsizliğinden ziyade, tam da şu an içinde nefes aldığımız sosyal medya çağının, siber zorbalığın ve anlık hırsların dilini konuşması, okuma pratiğimizde alışılmadık bir yabancılaşma hissi uyandırıyor.
Ancak bu modern kabuğun altında, June’un zihninde yankılanan o derin hesaplaşmalar, edebiyatın en kadim temalarından biri olan Suç ve Ceza’nın o tekinsiz sularına bizi geri götürüyor. Karakterin kendi içindeki haklılık arayışı, yer yer "duyulma ve var olma" çabasının getirdiği insani bir ihtiyaçla birleşince ona hak vermemek elde olmuyor; fakat başkasının emeği üzerine kurulan o başarı kalesi her sarsıldığında, haksızlığın verdiği vicdan azabı ağır basıyor. Okur olarak zihnimiz, kitabın sonuna kadar bir sarkaç gibi haklılık ve suçluluk arasında gidip geliyor; gerçekliğin akışkanlığı içinde June’un hem kurban hem de fail olduğu bu hikâyede sabit bir fikirde durmak imkansızlaşıyor. Sarı Yüz, modern zamanın hızıyla klasik vicdan azabını çok garip ama bir o kadar da sarsıcı bir dengede birleştiriyor.
·
24 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.