Öncelikle ben de Kemal’in “aşkını” bir takıntı olarak gördüğümü söyleyebilirim. Kitabın ilk 100-200 sayfası ve son bölümleri aktı gerçekten ama aradaki o Füsunlara gidip geldiği bölümler cidden bi noktada sıktı. O kısımları okurken birkaç gün kitabı elime almadım çünkü merak etmedim. Bence Füsunlara gittiği yıllar daha kısa Kemal’in son bölümlerdeki acısı daha derin ve uzun anlatılabilirdi diye düşünüyorum. Tüm bunların dışında Füsun bence Kemal’de de bende de yüzeysel kaldı. Kemal’dekinin aşk değil de takıntı olduğunu düşünmemin sebebi Füsun’un derinliğine dair hiçbir şey görememem bence. Keşke Füsunu daha farklı noktalardan da tanıyabilseydik. Ayrıca yazar o dönemi gayet güzel anlatmış son kısımda da kendisini dahil etmesi hoşuma gitti. 7.5’tan 8 di benim için.
·
39 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.