İnsan yalnızca zirveye ulaştığında değil, o zirveye tırmanırken de görülmeye, anlaşılmaya ve değerli hissetmeye ihtiyaç duyar. Çünkü yol boyunca çekilen acılar, verilen emekler ve yapılan fedakârlıklar paylaşıldığında anlam kazanır. En tepede gelen alkış, yolda duyulmayan sessizlikleri telafi etmez. Geç gelen takdir, insanın içindeki yorgunluğu silmez; aksine, neyin eksik kaldığını daha da acı biçimde hatırlatır. İnsan, başarıdan önce de insan olduğunu hissetmek ister.
·
14 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.