Bu kitapta asıl gerilim olan bitende değil, okurun fark etmeden inandığı şeylerde saklı.
Taş Kağıt Makas, tanıdık bir psikolojik gerilim hissiyle başlıyor; yavaş, kontrollü ve oldukça sakin. Ancak sayfalar ilerledikçe hikâyeden çok algının değiştiğini fark ediyorsunuz. Yazar, olay anlatmaktan ziyade okurun güven duygusuyla oynamayı tercih ediyor ve bunu son derece ustaca yapıyor.
Anlatıcılar değiştikçe gerçek de sessizce şekil değiştiriyor. Bir noktadan sonra “ne oldu?” sorusu geri planda kalırken, “ben neden buna inanıyorum?” sorusu öne çıkıyor. Bu da kitabı sadece merak uyandıran değil, aynı zamanda huzursuz edici bir okuma hâline getiriyor.
Kitap bittiğinde aklımda kalan şey yaşananlardan çok, görmezden gelinenler oldu. Kendini korumak için gerçeği bükme hâli, yazarın en güçlü ve en rahatsız edici teması. Cevaplardan ziyade sorularla baş başa bırakıyor okuru ve bu belirsizlik kitabın etkisini uzun süre canlı tutuyor.
Spoiler vermeden söyleyebilirim ki Taş Kağıt Makas, kapattıktan sonra zihninizden kolay kolay çıkmayan ve sizi kendi okuma sürecinizle yüzleştiren kitaplardan biri.
Taş Kâğıt Makas
Alice Feeney
Taş Kâğıt Makas
Alice Feeney
·
22 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.