Her biri birbirinden farklı öykülerden oluşuyor ve bu çeşitlilik kitabı tek bir duyguda sabitlemiyor.
Yer yer mizahi anlatımıyla yüzümde küçük gülümsemeler bıraktı. Ölüm ve kayıp gibi ağır bir temayı, insanı boğmadan; bazen ince bir tebessümle, bazen sessiz bir hüzünle anlatabilmesi kitabın en güçlü yanı. Şermin Yaşar, acıyı abartmadan, hayatın içinden bir yerden yakalıyor.
Okurken asıl göçüp gidenin insanlar değil; evlerin içindeki sesler, alışkanlıklar ve o tanıdık hâller olduğunu hissettiriyor. Kısa ama etkisi uzun süren öyküler, insanı kendi hatıralarıyla baş başa bırakıyor.
Göçüp Gidenler Koleksiyonu; yasın tek bir biçimi olmadığını, bazen gülümseyerek de hatırlanabildiğini hatırlatan, duru ve samimi bir kitap olmuş.
·
15 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.