Pişmanlıklarla örülmüş bir zihnin içine sessizce giren bir kitap. Hayatın ya şöyle olsaydı? sorusuyla açılan kapılarını tek tek gezdiriyor insana. Nora’nın düştüğü o boşluk aslında çoğumuzun içine ara ara çöken boşluk: yanlış seçimler, kaçırılmış ihtimaller, yarım kalmış cesaretler… Kütüphanedeki her kitap başka bir hayatı anlatırken şunu fark ediyorsun: İnsan bir hayatı değil, bir sürü ihtimali taşıyor ama hiçbir ihtimal kusursuz değil. En çarpıcı tarafı da bu zaten. Hayalini kurduğun hayatlar da kendi içinde eksik, zor ve bedelli. Kitap bana şunu çok net öğretti Sorun yanlış hayatı yaşamamız değil, yaşadığımız hayata yabancılaşmamız. Mutluluk büyük bir başarı ya da mükemmel bir senaryo değil kalabilmek, seçtiğin hayatın içinde kök salabilmek. Gece Yarısı Kütüphanesi insanı motive etmiyor, daha tehlikeli bir şey yapıyor: gerçekle yüzleştiriyor. “Başka biri olsaydım mutlu olurdum” düşüncesini yavaşça elinden alıp yerine şunu bırakıyor: Bu hayat da yaşamaya değer. Ve kitabı bitirdiğinde fark ediyorsun, bazı kapıların kapanması kayıp değil; seni hayatta tutan tek şey.
·
38 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.