Küçük Prens bana şunu hissettirdi: İnsan büyüdükçe gerçekten uzaklaşıyor. Kitabı okurken, basit sandığımız şeylerin aslında ne kadar değerli olduğunu fark ettim. Sevmenin, alışmak değil; emek vermek ve sorumluluk almak olduğunu gül ve tilki üzerinden çok sade ama derin bir şekilde anlatıyor.
Bu kitap bana yavaşlamayı, daha çok düşünmeyi ve kalbimle bakmayı hatırlattı. Herkesin görüp geçtiği şeylerin ardında başka anlamlar olabileceğini fark ettim. Küçük Prens, bende çocukluğun değil ama içimdeki saf bakışın hâlâ kaybolmadığını düşündürdü.