At Vuruldu; İçim Paramparça RüveydaŞiir
Okumaktan çekindiğim bir kitaptı çünkü biliyordum okumadan önce de içime işleyeceğini. Dümdüz bir şiir okumuyorsunuz, okurken kendinizden buluyorsunuz. Benim için o kadar anlamlı dizeler var ki kitapta, kendimi ait hissettiğim bir kitap oldu.
“Alaca bir at koşar içimde,
Zamansız, mekânsız nefese doğru…”
Sonra mı?
“At vuruldu; içim paramparça Rüveyda
Gölgelerin ardına sakladım kusurumu
Sen orada kayıtsızca gülümsüyor gibisin
Ben burda damla damla eriyip akıyorum
Yine de, bırakamam yerlere gururumu
İstenmediğim yeri usulca terk ederim
Hâtıra kaldın diye bırakır da ruhumu
Mahzun bir derviş gibi boyun büker, giderim”
Canın sağ olsun.
·
25 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.