Çağdaş Alman edebiyatında önemli bir yere sahip olan Siegfried Lenz'in en önemli eseri sayılan ve tüm dünyada ilgi gören Almanca Dersi kitabını #basakile1001okuyoruz kitap kulübü ile okumaktan mutluyum. Severek okudum.Dili sade ve akıcı.Bu çarpıcı romanı çeviren Ayşe Sarısayın'ın etkileyici Türkçesi ile buluşmak..
Kitabın konusuna gelirsek bir ıslahevinde bulunan Siggi Jepsen , Almanca dersinde verilen kompozisyon ödevini yapmadığı için cezalandırılması ile başlıyor.Siggi'nin ödevi yapmamasının nedeni isyankarlık değil o konusu "görev tutkusu" olan kompozisyon ile ilgili yazacak çok şeyi olmasından kaynaklanıyordur. Siggi ceza alır ve hücreye kapatılıp,defter ve kalem verilip ödevini tamamlanması istenir.Kasabanın polisi olan babası,1943'te nasyonal sosyalistler tarafından ressam Max Lundwing Nansen'in resim yapmaktan men etmek ve bu yasağa uyup uymadığını kontrol etme ile görevlendirilmiştir. Max ile Rugbüll polisi eskiden beri arkadaş oldukları için birbirlerini çok iyi tanıyorlardı. Savaş bitip yasak kalkmasına rağmen görev tutkusu devam ettirmek ve yasak devam ederken de ressama devamlı olarak zarar vermesi. Yaptığı resimleri bulup yırtması,yakması..Bir tutku nasıl önlenebilir ki. Resim yapmanın nasıl bir zararı olabilir ki Görev tutkusu uğruna çocuklarından Klass dan vazgeçmesi onu teslim etmesi. Siggi bir şeylerin yanlış gittiğini anlayıp ressamın beğendiği ve babasının zarar vermesini engellemek için resimleri çalıp sığınağında saklamaya çalışması ;babasının her seferinde bulması ve yakması..
"Yalnızca itaat etmeyi bilenler emir verebilir" diyor Lenz Almanca Dersinde. Ölçüsüz bir şevkle itaat edenlerin ele alındığı bu kitapta,insanın görev duygusunun takıntı halini aldığında ne kadar korkunç sonuçlar doğuracağı gözler önüne seriliyor . Mutlaka okunmalı iyi okumalar dilerim.
·
36 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.