Kısa ama derin…
90 sayfaya sığan, insanın içini uzun süre meşgul eden bir duygu yolculuğu.
Bu kitap bir kurgu değil; bir zihnin, bir kalbin içinden geçenler.
Okurken yazarla aranızda görünmez bir bağ kuruluyor; sanki karşınızda oturmuş, sakin sakin dertleşiyorsunuz.
Bazı cümlelerde “tam ben” diyorsunuz, bazı satırlarda susup kalıyorsunuz.
Her deneme çok tanıdık.
Geçmişle bugün arasında gidip gelen düşünceler, bastırılmış duygular, geçmediği hâlde “geçti” denilen travmalar…
Bir Avuç Çilek gibi bazı metinler özellikle kalbe dokunuyor; çünkü bazen her şey zamanında yaşandığında anlamlı.
Yazar acıyı süslemiyor, abartmıyor.
Sade, samimi ve içeriden bir dille anlatıyor.
Güçlü görünmeye çalışırken yorulan yanlarımıza, kendini sorgulayan hâllerimize usulca sesleniyor.
Bu kitap bir kişisel gelişim kitabı değil;
bir iç dökme,
bir kendinle yüzleşme,
belki de küçük bir kendini affetme çabası.
Bir kahve içimi okunuyor ama etkisi uzun sürüyor.
Kalbi biraz yorgun olanlara, kendine dürüst kalmayı seçenlere ve “yalnız değilim” demeye ihtiyacı olan herkese…
·
12 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.