İlk defa psikoloji temelli bir romandan bu denli etkileniyorum… Diğer romanlarda gördüğümüz içsel çatışmalardan, karmaşık olay örgüsünden filan söz etmiyorum. Ben bu kitaptan psikolojide adına bilinçdışı denen şeyin hiç de hafife alınacak bir şey olmadığını öğrendim. Sigmund Freud’u bu noktada yad etmemek olmaz zira kendisi bilinçdışının insanın kaderini belirlediği görüşünü savunmakta öyle haklı ki… Keza kitabın ana karakteri Kenan Bey, bilinçdışının adeta vücut bulmuş halini temsil ediyor. Çocukluğundan bu yana yaşadığı yalnız kalma korkusu, yetişkinliğinde onu bir kadının kollarından ötekine koşan sözde çapkın bir adama çeviriyor. Bakın demeye çalıştığım şey her kötü özelliğimizin trajik bir çocukluk anısıyla ilgisi olduğu ve özünde iyi olduğumuz gibi basit bir yaftalama değil. Burada esas olan, bilinçdışının insanı istemeden de olsa öyle davranmaya iten zihinsel bir alan yaratması. Bu yüzden bazılarımız takıntılı, kaygılı bireyler haline gelmekteyiz. Ve bir psikiyatristin yaşanmış hayat hikayesi üzerinden bu gerçekle okurlarını yüzleştiriyor olması takdire şayan. Başucu kitabınız yapar mısınız bilmem ama her okurun kütüphanesinde bu kitabın muhakkak yer alması gerek.
·
55 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.