Yalan Dolan Az önce bitirdim kitabı, beklentimin GERÇEKTEN çok altındaydı çünkü Melikşah Altuntaş önerisiydi ve yorumlar beni çok yükseltmişti. Kitap 167
sayfa olmasına rağmen özellikle son 20 sayfada resmen zorlandım. Garipti, bilmiyorum hoşuma gitmedi.
Kitabı nasıl tanımlayacağımdan da emin değilim, “Ömrümce bardağın dolu tarafını görmedim. Boş tarafını da görmedim. Bardağı her an devrilecekmiş gibi gördüm. Ya da hiç göremedim.” cümleleri bilmiyorum fazla nostaljik geliyor bana. Belki lise dönemindeyken okusam etkilenirdim ama şimdi sanki otobiyografik bir yazı yazarken araya birkaç edebi kelime sıkıştırılmaya çalışılmış gibi geldi.
Takıntılı anne baba, hiç geçmeyen büyüme sancısı ve yazarın sistematik bir şekilde çevresindekileri yalan yanlış şeylerle kandırıp kendisinden uzaklaştırması konu alınmış. Kitaba başlarken yorumlarda komik, keyifli ve zekice bir anlatımdan bahsediliyordu, bence kocaman bir PR çalışması.
Son zamanlarda okuduğum en keyif almadığım kitaptı.
Yalan DolanVeronica Raimo · Medusa Yayınları · 20241,564 okunma