Algernon'a Çiçekler / Daniel Keyes
İçeriği itibariyle insanın içine, insanın yüreğinde bir yerlere dokunan bir kitap... Hatta ben bir okur olarak kitabı bitirince 'ben ne okudum?' diye sordum kendime... Zihinsel engelli bir insan düşünün ki denek faresi ile aynı kaderi paylaşıyor... Onunla arkadaşlık ve bağ kuruyor. İnsanların ona davranışlarını, bakışlarını ve bu davranışların ne kadar rahatsız edici olduğunu okuyorsunuz. Hatta aile fertlerinin bile ona karşı tutum ve davranışını okuyunca insanlığınızı sorguluyorsunuz. Seni dünyaya getiren aile bile böyle davranıyorsa ve istemiyorsa hayata nasıl ve nereden tutunabilir ki insan? Ailesi tarafından tamamen gözden çıkarılan bir insan olunca haliyle insanlar da denek olarak kullanmayı anormal bulmuyorlar. Ayrıca bu kitap, insanın kendinden zayıf bir canlı gördüğünde insanlıktan nasıl çıkabildiğini gözler önüne seren bir eser. Hemde ebeveyn olup olmaması fark etmeksizin... Buna ek olarak; insanın "Her şey insanlık için, bilim bile" cümlesinin ardına sığınarak neler yapabileceği, ne kadar ileri gidebileceğini, haddini ne kadar aşıp insanlığını ne kadar kaybedebileceğini okuyorsunuz bu kitapta...
Aynı zamanda yazar; zekanın arttıkça dertlerin ve problemlerin de arttığını, zeki insanların insan ilişkilerinde daha çok zorlandığını ve aynı oranda yalnızlaştığını da ifade ediyor. Bu kitabı bitirdiğimde her zaman düşündüğüm gibi duygusal suçlar olması gerektiğini ve bazı davranışların cezalandırılması gerektiğini düşündüm. İnsana karşı yapılan aşağılama, ikinci sınıf vatandaş gibi davranma, dalga geçme, zorbalık yapma vb. suçlar olmalı... Engeli olsun ya da olmasın saygısızlık ağır suç kapsamına alınmalı... Netice olarak içerdiği derin manalar nedeniyle bu kitap, kesinlikle okunması gereken kitaplar arasında...
·
31 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.