"Hayatımın en mutlu anıymış, bilmiyordum."
Dizisi çıkmadan hemen önce kitabını bir irdeleyelim istedim. Ben okuyalı bir süre oldu, yine de hatrımdan çıkmamış olması bence edebi bir başarıdır.
Öncelikle şunu söylemek isterim ki edebiyat tozpembe bir dünya değildir. Rahatsız edici, tuhaf yer yer de saçmalık gibi gelebilir. Masumiyet Müzesi'ni okurken de bu duygulara kapılabilirsiniz.
Az çok herkesin malumu oldu kitabın konusu; Kemal kendinden yaşça küçük Füsun'a gönlünü saplantı derecesinde kaptırır. Füsun'un genç masum kişiliği kitabın ana konusudur. Kemal bu uğurda birçok şeyi yapar Füsun için. Her anıyı her detayını titizlikle saklar, nihayetinde de müze olarak "Masumiyet Müzesi" ortaya çıkar. Bu onun sevdasına bir teşekkür niteliğindedir.
Orhan Pamuk o kadar incelikle o kadar nitelikli bir şekilde ele alır ki bu konuyu, kitap bittiğinde bu insanlar gerçekten yaşıyordu, gerçek bir öykü bu izlenimini alırsınız. Bence romanı bu kadar başarılı yapan da bu hatta. Olabilirin yanında kesin olmuştur hissi.
Tabi okurken Kemal'in davranışları bazen saç baş yolduracak derecede tuhaf demeden geçemeyeceğim...
·
141 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.