Müthiş bir metin.Başta beni epey zorlayan unsurlar barındırıyordu(özellikle Epstein kanıtlarının aklımızı başımızdan aldığı şu günlerde!),devam edip etmemek konusunda kararsız kaldım.Ancak varolan,yaşanma ihtimalini bildiğiniz şeylere sırt çevirdiğinizde yok olmuyorlar.Edebiyat da böyle,rahatsız da olsam devam etmeliyim okumaya, yok saymamalıyım dedim bu gerçeği yadsıyamam.Devam edebildiğimde Hakan Günday'ın akıl oyunlarına,fikirlerine bir kez daha hayran oldum.Karakterleri bölmeyi,onların tarafından hikâyeyi iki farklı açıdan anlatmasını ve sonda kesiştirmesini çok dahîyâne buldum.İki "tutunamayan" çocuğu anlatırken işin içine Oğuz Atay'ı sokması,yazarın çok oyuncaklı bir tarafını parlatmaya yaradığı gibi metin için çok da anlamlı geldi.Bu iki çocuğa yaşatılanlara,ikisinin de sistem tarafından ezilip çiğnenmesine rağmen,yutulup sindirilememesi benim çok hoşuma gitti.Kitap bittiğinde çok iyi bir metin dedim.Gerçekten öyle.Oğuz Atay okumaya da Hakan Günday okumaya da devam
·
95 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.