Bir aile üzerinden bütün insanlığı anlatan bir roman...
Karamazov Kardeşler Fyodor Dostoyevski'nin zirve romanı olarak biliniyor. Bir ailenin çatışmaları üzerinden; inancı, vicdanı, ahlakı, suçu ve özgür iradeyi sorgulatan bir roman . Her kardeş, insan ruhunun başka bir yönünü temsil ediyor. Akıl, tutku, inanç ve şüphe.
Dostoyevski romanında baba ve üç oğulun üzerinden insan varlığının farklı donanımını somutlaştırarak çok etkili bir şekilde bizlere sunmuştur. Ana karakterlerden bahsetmemiz gerekirse baba Fyodor Pavloviç Kramazov: Çocuklarıyla gerçek bir bağ kuramamış, ahlaki değerleri zayıf olan para, zevk ve eğlenceyi her şeyden önce tutan biridir. İnsan ilişkilerinde ciddiyet ve saygı yoktur. Şehvete özellikle çok düşkündür. Babalık vasfı yok denecek kadar azdır ve çocuklarını başkasının büyütmesine izin verir. Büyük oğlu Dmitri Fyodoroviç: Duygularıyla hareket eden, tutkulu, kıskanç ve taşkındır. Hatalar yapar ama vicdanı güçlüdür. Pişmanlık duymayı bilen bir karakteri vardır. İkinci kardeş İvan Karamazov: Zeki analitik ve sorgulayıcıdır. Olaylara fiziksel olarak değil, düşünce etkisiyle yön verir. Ve son kardeş Alyoşa Kramazov: Merhametli, sakin ve anlayışlıdır. İnsanlara karşı yargılayıcı değil, kapsayıcı olmuştur. Kardeşleri ve çevresi arasında dengeleyici rol üstlenir.
Bu dört karakter aslında dört ayrı insan değil. Hepsi, tek bir insanın içindeki çatışmaların yansıması. Tutku, akıl ve şüphe, inanç ve merhamet ve ahlaki çöküşü gözler önüne sermektedir. Dostoyevski bu aileyle, insanın içindeki savaşı etkili biçimde anlatmaktadır. Romanın konusu baba ve oğulun (Dmitri) aynı kişiye aşık olmasıyla başlar. Babanın şehvet düşkünlüğü ne yazık ki oğluna da geçmiştir, ve bu durum aralarındaki gerilimi daha da tırmandırmaya başlar. Ve ne yazık ki ortada bir cinayet vardır. Bu durum aslında suçtan çok vicdanı sorgulamamıza neden olur. Suç kimde sorusundan çok ''İnsan ne kadar sorumlu'' sorusu öne çıkıyor. Dostoyevski, suçun yalnızca
eylemle değil düşünce ve niyetle de ilgili olduğunu göstererek okuru rahatsız eden ama bir o kadar da derinleştiren bir sorgulamaya davet eder. Bu yüzden bu kitap bir polisiye değil, insan ruhunun derin bir çözümlemesi. Ebeveynliğin ne kadar önemli ve zor bir iş olduğunu da ayrıca çok etkili ve derinlemesine anlatımlarla bize sunmuştur.
Okurken nedene bu kadar beklettim diye kendime sitem etmedim değil. Dostoyevski Karakter analizleriyle yine kendine hayran bıraktı. Kitabın kalın olması kesinlikle gözünüzü korkutmasın. Karakterleri oturttuktan sonra o kadar hızlı akıp gidiyor ki elinizden bırakmak istemiyorsunuz. İyi ki okudum. Tekrar okumak istediğim kitaplar arasında yerini aldı. Okumak isteyen herkese geç kalmadan okumalarını tavsiye ediyorum. Herkese keyiflli okumalar.
·
50 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.