Şermin Yaşar, 10/10 puanlık şaşırtmadan yine harika bir eser ortaya çıkarmış.
Altı harfli bir tatlı, ilk günden bu yana aklımdaydı, kötü olma ihtimalini kaldıramayacağım için hemen almadım biraz bekledim.
Keşke beklemeseymişim.
Sermin Yaşar, ‘Söyleme Bilmesinler’ kitabından sonra kalemini en sevdiğim yazarlardan bir tanesi oldu. Bilenler bilir 2025 yılında en sevdiğim kitapta ‘Söyleme Bilmesinler’ olmuştu. Öyle bir kalemi var ki bir yandan gülümserken bir yandan usul usul gözyaşlarınız akıyor.. Kitabı okumuyorsunuz , adeta karakterlerin yanına bir sandalye çekip onları izliyorsunuz .. Hem de içinden geçenleri, hayallerini ve geçmişini bilerek izliyorsunuz, bir süper kahraman gibi :) Ayrıca kendimce bu iki kitabın da beni daha iyi bir insana dönüştürdüğünü düşünüyorum , kitapları empati yapmak adına yazılmış sanki..
Kitap, annesiz ve kısmen babasız büyüyen Meltem ile dört-beş hanelik köyde kaçak yaşayan Selime teyzenin hikayelerini konu alıyor.
Meltem, annesi kaçmış veya ölmüş, babası başkasıyla evlenmiş, üvey kardeşleri olmuş, babaanne ve dedesiyle büyümüş onların ölümü ile tamamen yapayalnız kalmış, kimseyle gönül bağı kuramamıştır, yalnızca çalışmış, yalnızda işinde yükselmiştir ..
Selime Teyze, dört çocuk annesi.. Dört beş haneli bir köyde kaçak yaşıyor.. Her bir çocuğuyla neler yaşamış, öğreniyoruz, öğrendikçe herkese hak veriyoruz ama yine de yüreğimiz dağlanıyor.. Selime teyzenin o esprili diliyle anlattığı hikayeler hiç bitmesin hep o konuşsun istediimmm :)
Meltem ve Selime teyzenin karşılaşmaları fazlasıyla tesadüfi oluyor ama onların yolları iyi ki kesişiyor ve birbirlerine iyi geliyorlar.
Sonunun nasıl olacağını asla tahmin edemedim, kitap hiç bitmesin istedim..
Şermin Yaşar, hep yazsın biz hep gözlerimiz dolu dolu ama bir yandan da gülümseyerek okuyalım. :)
Çokça tavsiyedir , mutlaka okuyunuz. :)
·
19 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.