Puan vermedi·104 syf.··Beğendi
···Okunma: 13 Şubat 2026 20:47 Şimdi köyümün girişindeyim. Her yan kar. Karın sessizliği... ama nasıl güzel.. sessizliği bölmekten korkuyorum.
Eriyen Karlar Cemal Şakar'ın 13. Öykü kitabı. 14 öyküden oluşuyor. Kitabın ismi Eriyen Karlar bende her şeyin ortaya çıkması, gerçeğin görünmesi, söylenmek istenenlerin artık önünde durulamayacak durumda olmasını çağrıştırdı. Şakar'ın öyküye verdigi emek ve yaşı itibarıyla da söylemek istediğini söyleyebileceği konumda olması bu yorumu destekler diye düşünüyorum.
Kitapta otobiyografik unsurların olduğu kurguyla anıların yan yana yürüdüğü bir yol izlenimine kapılıyoruz. Ensemizde Temmuz Güneşi, Yaslı gibi öykülerde bu açıkça görülüyor.
Öykülerde bir taşra sıkıntısının ve onların içinde bulunduğu atmosferin bir menfezden süzülerek bize ulaşması söz konusu. Özellikle Eriyen Karlar Kurutulmuş Tatalular öykülerinde bunu görüyoruz. Zaman birine içine çekiyor simdi geçmişle sarmalanıyor ve biçimsel denemelerde öykülere yeni bir söylemek lazım dedirtiyor.
Kısa cümlelerinin verdigi yavaşlıkla bir film atmosferinde akan öyküler. Bu öyküler birçok toplumsal meseleye de özgün ve rahat dışarıdan gibi gözüken ama bizim meseleleri resmetmizi sağlayan bir bakış sunuyor.
"geçmişim yok, geleceğim yok,sanki, tuhaf, hep şimdide olmak bir yük aslında..."