Bu roman bir hikâyeden çok bir terazidir. Bir kefede Felâtun Bey. Gösteriş meraklısı, yüzeysel, taklitçi. Batılılaşmayı kıyafette, dilde, eğlencede sanıyor. Çalışmadan yaşamak istiyor. Bilmeden konuşuyor. Borçla itibar kurmaya kalkıyor. Öbür kefede Râkım Efendi. Çalışkan, ölçülü, kültürlü. Batı’yı öğreniyor ama taklit etmiyor. Dil biliyor, okuyor, emek veriyor. Kazandığını harcıyor, harcadığını biliyor. Ahmet Mithat burada ince bir ders verir: Mesele Doğu mu Batı mı değildir. Mesele özdür. Felâtun’un sorunu Batılı olması değil; sahte olmasıdır. Râkım’ın değeri gelenekçi olması değil; temelinin sağlam olmasıdır.
Romanın asıl çatışması şudur: Taklit mi, terbiye mi? Bu hikâye bugün de geçerlidir.
Kılık değiştirmek kolaydır.
Karakter inşa etmek zordur.
·
21 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.