“Büyümek, bazen kimseye anlatamadığın bir yalnızlıktır…”1000Kitap-Jerome_David_Salinger608.jpg)
Çavdar Tarlasında Çocuklar benim için beklentiyle başlayıp mesafeyle biten bir okuma oldu. Holden Caulfield’ın zihninin içinde dolaşmak; onun öfkesine, kırgınlığına ve dünyaya yabancılaşmasına tanıklık etmek zaman zaman çok sarsıcıydı. Özellikle çocukluğun masumiyetini koruma isteği ve yetişkinlerin “sahte” dünyasına duyduğu tepki, altı çizilesi cümleler barındırıyordu.
Ama bir noktadan sonra Holden’ın bitmeyen iç sesi beni yormaya başladı. Aynı düşüncelerin etrafında dönüp durması, olay örgüsünün geri planda kalması ve durağan ilerleyiş, kitapla arama mesafe koydu. Empati kurduğum anlar kadar sıkıldığım anlar da oldu.
Yine de ergenlik bunalımını bu kadar filtresiz, bu kadar çıplak anlatabilen bir karakter okumak edebi açıdan değerliydi. Sevdim diyemem ama etkisini de inkâr edemem.
·
23 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.