GÖÇEBE MEKTUP
"Zaman denilen kavram, bir insan dört duvar arasına mahkûmsa daha da yavaş akıyor. Zaman zamanlığını yitiriyor. Bazen anlam kazanıyor zaman bazen de anlamsız geliyor."
"Bazı ayrılıklar, sözcüklere sığmaz, sadece susarak yaşanırdı."
Eseri büyük bir merak ve heyecanla okudum. Bir Ömer Asaf geçti... Ölmüş bir anne, diktatör bir baba, annenin ölümü ile suçlanan bir çocuk. Kötü geçen bir çocukluk dönemi, babanın terbiye etmek için seçmiş olduğu yanlış yol... büyüklerinin ona uyguladığının kendi çocuğuna da iyi gelen bir düşünce ile uygulaması... ve sonucunda babaya düşman, dininden uzaklaşan bir çocuk çıkıyor ortaya. Ne olurdu ki her şeyi sevgi ile öğretmeye çalışsa idi, her şey bambaşka olabilirdi. Belki babasına ceza olsun diye yanlış yollarda ilerlemezdi Ömer Asaf. Menekşe hayatına girene kadar hayatın anlamını bile bilmeyen Ömer Asaf'ın resmen evrim geçirdiğini okumak güzeldi. Menekşe, Tahir baba ve Kadir amca ile görüştükçe içinde yaptığı muhasebe, yapmış olduğu büyük hata ile vicdanı arasında gidip gelirken çektiği acılar... acılar ile yavaş yavaş pişmesi... bu hatanın bedelini öderken yüreğinin parça parça olacağını bilse idi belki o gece daha farklı olabilirdi.
Adem ağabeyin hikâyesini okurken o kadar üzüldüm ki, sen evlat hasreti ile yan, tutuş ve sonunda bir evlât sahibi ol. Ancak o evlat büyüyünce onlara da karşıdakine de hayatı zindan et. İnsanın evladı ile sınanması ne acı... Adem'in koğuştakilere anlattığı hadiseleri yanımda anlatıyor gibi dinledim. İslamiyet’ten önce olanlar, sonrasında ‘İslam insanın kalbini de hayatını da temizler.’ deyip o zaman kız evladını diri diri toprağa gömen kişinin ezdiği böcek yüzünden gözyaşı döküp Allah'tan af dilediğini söyleyerek sonlandırıyor. İslamiyet’ten önce insanlar neler yaşamış... cahiliye dönemi...
Menekşe ve çevresinde olanların Gazze için mücadelesi, savaşta olan bölgelere yardım faaliyetlerini Ömer ilk başta yadırgasa da kendisinin de bu faaliyetlere katılması ne güzeldi. Keşke o çocuklar, orada yaşayan insanlar böyle bir acı, zulüm yaşamasa idi...
Ömer Asaf'ın sancılı dönemlerini satır satır okudum. Yazarımız o kadar özenli ve hissedilir yazmış ki bir kısımda gözyaşlarımı tutamadım. O sırada karakter ne hissediyorsa yüreğimin içinde sızıyı, hüznü hissettim. Bu sınav dünyasında her bir insan ayrı ayrı sebepler ile sınanıyor. Doğru yolu bulabilene ne mutlu. Hata yaptıkça ders alarak ruhumuz pişiyor. Acı çekmeden, hüznü yaşamadan mutluluğun, sağlığın kıymetini bilemiyoruz. Bizler anlamadıkça, ders almadıkça tekrar tekrar sınanıyoruz Rabbim tarafından.
#elifyıldırım #göçebemektup #okudumbitti #yorum
·
46 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.