Selamlar. Nasılsınız? Ben uzun zamandır başucumu koyabileceğin bir kitap bulamamıştım. Beni tanıyanlar bilir ki gün içinde farklı bir kitap okurum. Gece yatmadan önce minimum elli sayfada başucumdaki kitabı okurum. Lakin başucuma aldığım kitaplar daha derin anlamlar taşır. Bu kitaba başladım ve hemen seçtim. Beni ilk sayfadan sahiplendi. Öyle bir günde bitirilecek bir kitap değildi. Yudum yudum kahve misali içilmeliydi. Bende öyle yaptım. Taze demlenmiş bir bardak çay misali tadına var vara okudum. Cem'in etrafındaki kalabalık içinde bile kendini çok fazla yalnızlıkla sınaması beni çok derinden etkiledi. Annesizlik zaten her yaşta insan için büyük bir imtihandır diye düşünüyorum. O yedi günlük sessizlik sanki kalbimizden kopmuş gibi bir etkiydi. Yazar asla kafanıza kafanıza vurmuyor. Alt metinde anlattıkları ile sizi yola getiriyor. Bir nevi öğretmen gibi.
Ertelemek... Bana biraz çağımızın hastalığı gibi geliyor mesela ben aşırı tezcanlı bir insanımdır. Önemli bir konu varsa ertelemek yerine bitirmek için elimden geleni yaparım. Maalesef iş kendime döndüğümde hem erteler Hatta bazen vazgeçerim. Kendimi öncelikli sırama almam belki de son bir yıl başarabildiğim bir şey oldu. Sonra yaparım! Yapmazsın. Çünkü hevesin kalmaz. Halin kalmaz. Vazgeçersin. Öğretmenlik yaptığım yıllarda öğrencilerimi hep aynı cümle ile motive ettim. 'Vazgeçmeyin. Vazgeçerseniz, kaybeden olursunuz.' Kitabımı bitirmek istiyorsunuz çünkü size gerçekleri anlatıyor. Bildiğiniz gibi gerçeklerde genelde acıdır. Bir yandan da ağzınızda bıraktığı o kekremsi tat size kendinizi iyi hissettiriyor. Çünkü yalnız olmadığınızı hissetmiş gibi yanınızda oturuyor. Ben çok sevdim. Yazarın emeklerine sağlık. Canı gönülden tavsiyemdir!
·
64 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.