Puan vermedi·216 syf.··Beğendi
· Yazarın ilk defa bu kitabını okudum. Kitapla ilgili psikolojik içerikli yorumlarına katılıyorum. Sulh hakinin iç monologlarını ustaca vermiş ve filtresiz hakikaten. Fakat günümüzdeki haberlere hassasiyetimin arttığından mı bilmem konu bana çok itici geldi. Kesinlikle edebi anlamada başarılı diyebilirim. Fakat dediğim gibi hep aklıma çocuk davaları geldi. Bundan dolayı barbarları kitapta anlattığı üzere zamanında toprağından edilmiş insan topluluğu olarak değil de farklı bir amaç uğruna bir araya gelmiş insan müsvetteleri olarak gördüm. Bu benim kurgum elbette. Sulh Hakiminin yaşlı bedeniyle çocuk yaştaki kız ile yaşadıkları vs benim ruh halime fazla geldi. Öte yandan hakimin barbarlar için kendi vicdanını dinlemesi ve imaratorlukla bu konuda çelişmesi ustaca anlatılmıştı. Siz bence okuyun ama bu dönemde değil ya da tam bu dönemde okuyun