“Gönlü yaralanmış. Vücudu sağlam görünüyor da canı hasta.”
En zoru da sanırım bu hayatta gönlümüzün yara almış olması, hem de en beklemediğimiz insan(lar) tarafından.
Güveniyoruz, sırtımızı dönüyor, sırrımızı veriyoruz;
Günü gelince hayat bize bu hayatta en son yapılacak şeyin bir insana güvenmek olduğunu kanıtlıyor bir şekilde.
Hele bu insan en sevdiğimiz, uğrunda canımızı verip, yoluna güller serdiğimiz bir insansa, gördüğümüz ihanetin acısı şuradan (kalbimizden) gitmek bilmiyor.
Tek sözüyle sizi uçurumun kenarına iten yârinizin, ihaneti nelere sebep olmazdı ki?
Savaş gemisi kaptanı olan Akif Bey, 7 ay önce nikâhına aldığı Dilrüba Hanım'a o kadar aşıktır ki, onu böyle arkasında gözü yaşlı bir başına bırakıp da hiç savaşa gidesi gelmez.
Fakat bir kadına aşık olduğu kadar, vatanına da aşıktır.
Bu uğurda canını verecek kadar vatanına bağlı ama savaşa giderken kederlenecek kadar da karısına kendini adamış bir askerdir.
Neyse efendim, Akif Bey içinde kopan tüm fırtınalara rağmen, geride bırakmak zorunda kaldığı gözü yaşlı Dilrüba Hanım'ı da zihninin ve kalbinin en güvenli yerine emanet ederek, düşmanı bozguna uğratmak üzere savaşa gider.
Lâkin vatandan ayrılışın ızdırâbı zor.
Akif Bey, şehitlik mertebesine yükselmiştir.
Gitmeden evvel de en yakın arkadaşı ve babasına Dilrüba Hanım'ı kimsesiz koymamalarını, ona sahip çıkıp ömür boyu himayelerinde bulundurmalarını vasiyet etmiştir.
Babası Süleyman Kaptan ve Şahin Bey, bu vasiyeti yerine getirmek üzere Dilrüba Hanım'ın evine teşrif ederler ve hayatlarının şokunu yaşarlar.
Namık Kemal yine harika bir tiyatro metni yazmış efendim.
Kendisinin çok dile getirmesem de büyük hayranıyım.
Eserlerinde her zaman vatan sevgisi ve hürriyet temalarını işlemesi, ona beslediğimiz hayranlığı kat be kat arttırıyor.
Okuması kolay, dili sade, olay örgüsü enfes bir tiyatro 🩷
Akif Bey
Namık Kemal
Akif Bey
Namık Kemal
·
95 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.