Jhumpa Lahiri’nin Adaş ve Olduğum Yer kitaplarını okuduktan sonra bu kez öykülerini okudum. Roma Öyküleri.
Bu kitap, yazarın kendi ana dilinde değil doğrudan İtalyanca kaleme aldığı bir esermiş.
Öykülerde yabancılık ve göçmenlik teması ağır basıyor. Ancak karakterlerin nereli olduğu çoğu zaman belirsiz. Bu bana eksiklik gibi geldi; kökü bilmek, geçmişi görmek istedim. Ancak Lahiri’nin derdi coğrafya değil. Bu hikâyelerde göç, varoluşsal bir hâl. Yazar nereden geldiklerinden çok, artık hiçbir yere ait olamamalarını vurguluyor.
Roma ise güzel bir şehir gibi değil de daha çok karakterlerin yalnızlığını büyüten bir arka plan gibi.
Ben severek, sıkılmadan okudum. Yüksek dramatik anlar bekleyenler için değil belki; ama içsel çözümlemeleri ve sessiz gerilimleri sevenler için kıymetli bir kitap.
Öykü severlere tavsiyemdir.
·
244 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.