B/W
Sevmek sevilmek öyle bir nimet ki her nimete bir şekilde sahip olunur ama bu ikisi cennet nimeti. Hani ayette diyor ya, onlara buranın bir ürünü rızık olarak verildiğinde, "Bu daha önce de rızıklandığımızdır" derler. İşte ben sevmek sevilmek için bunu düşünüyorum. Cennet rızkı diyorum. Ama bazıları bu dünyadan tanıyarak gidecek. Ben çok isterdim vallahi. Şu dünyada hiçbir şeyi değil ama kapısına kırk kilit vurduğum yerden ırmaklar akmasını, onlarında cennet ırmaklarına dökülmesini. Olmayınca olmaz. Sevilmeyi sevmeyi basite alamıyorum ben. Başkasına sorsan ben sevilmişimdir belki. Yok bana göre öyle değil. Hani nerede o sevgi? Yok demek ki. Herkesin kalbinin değeri kendi elinde. Benim kalbimin kıymetini başkası biçemez ki. Allahın hakkımda benim bildiğimden daha güzel bir muradı vardır. Teslim oldum çoktan. Sadece çok zor. Vallahi hayattaki belki en zor şeylerden biridir manevi olarak. Yani o rızkı dünyada bulamayan cennette nasıl tanıyacak diye düşünmek de imanımın zayıflığı olur. Gerek yok. Ben boğazımda bir düğümle yaşıyorum, ne zaman bir şiir içinde bir mısra beni vursa, Seren o rızık ve rızkı veren Allah diyorum. Sus. Susabildiğim de bu kadar. Hani böyle ağlamamak için tutar tutar da başını ağrıtırsın ya. Öyle bir çaresizlik. Bir de tükenen ömür var işte. Öyle.
Bazı şiirlerde kalbe döşenmiş bir yol bulunuyor . Öyle kelimeleri denk düşürüp kafiye kasılan işler değil. İçinde yalan olmayan. Gönülden. Hakikatli. O zaman ahenk kafiye aranmıyor. Tamam diyorsun bu o his.
ağlayışında gülmeyi
sükûtunda konuşmayı unuttum.
Ben aşık birini düşünemiyorum ki sevdiği ağlarken gülsün. Sevdiği susmuşken konuşabilsin. Öyle olanlar da kendilerini sorgulasın. Ya da sorgulamasın. Derdim değil.
sayrı bir erkeğin anılarında
yaşlanıyor bir kadın
Bilemiyorum ben mi abarttım ama alıntılamasam da takılıp kaldığım çok şey okudum. Ben de şiir yazardım önceden. Sonra bunun beni çok daha yıprattığına şahit oldum bıraktım. Hadi şiir yazayım demek gibi bir iş olmadığını da o zamanlar anladım. Geceleri uzun uzun düşünürken dolup taşarken hissedilen şeylerdi benim için. Yazdıklarımı yaktım. Çünkü üzüyordu. Bilemiyorum deste deste şeyler yazanlar nasıl dayanıyor. Rabbim herkese kaldırabildiğini veriyor. Kimsenin imtihanı benimkinden küçük değil benimki de bir nimet derdi. Başka bir şey değil. Allah bana öyle bir kalp vermiş ki vallahi onunla uğraşmanın zorluğunu ben değil O biliyor. Sabır Allahım sabır. Öyle bir sabır ki bir gözle körsem iki gözüm, bir kulağım sağırsa ikisi birden, sesim değil fısıltım çıkmasın. Kaçtığım yetmiyorsa yattığım yer bilinmesin. Allah'ım beni sen bil başkası kendisi gibi bilsin. Amin
·
29 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.