Ben nereden başlayacağımı gerçekten bilemiyorum o kadar güzel bir kitaptı ki ağzım açık kaldı ama öncelikle şunu belirtmeliyim ki ben bu kitabı kütüphaneden alıp okudum ve daha sonra tekrar okumak(tekrar tekrar okudukça başka anlamlar çıkarılabilecek bir kitap çünkü), altını çizmek için kendime de alacağım. Bu derece etkilendim yani kitaptan. Kitabın içeriği yoğun ama dili sadeydi böylece kitap çok akıcıydı. Yazar felsefenin keskinliğini psikolojinin duygusallığı ile olağanüstü bir şekilde harmanlamış. Ayrıca karakterlerin ve bazı olayların gerçek olması ile anlatılanların kurgu olması da kitabı bitirdikten sonra okuyucu üzerinde oldukça etki bırakıyor bence(kesinlikle yazarın notu kısmını okuyun). Bu kitapta hayatın, yaşamın kendisi var. Nietzsche ve Breuer’ in ikisinin de içsel yolculuğunu güçlü bir şekilde yansıtmış kitap, dolayısıyla her sayfada siz de kendinizden bir parça bulabiliyorsunuz zannımca. Her seanstan sonra her ikisinin de birbirleri hakkında not almaları da karakterleri daha iyi tanıyabilmemize ve aynı olayı iki insanın ne kadar farklı yorumlayabildiğini bize gösteriyor. Bu da benim için önemli ve güzel bir detaydı. Son olarak, bu kitabı okurken “neden daha önce felsefik kitaplar okumadım” diye kendime sitem etmeme neden oldu ve bana farklı kapılar açtı, farklı bakış açıları kazandırdı, zaten psikolojiye ve insan ruhuna ilgi duyan bana çok iyi geldi. Bu kitabı 20. yaşıma girmeden üniversite yıllarımda okuduğum için kendimi çok şanslı hissediyorum. Belki de lisede okusaydım daha da iyi olurdu ama bir şey kaybettiğimi değil çok şey kazandığımı düşünüyorum.
·
20 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.