"Ama yazgısını yaldızlı çokomel kağıtları gibi,
Tırnaklarıyla düzeltemiyor insan." Didem Madak kaleminden en etkilendiğim dizeler geldi kitabı alır almaz aklıma.
Annenin yazgısı kızına miras kalır denilen toplumda malesef anne kızımıza bu yazgıyı miras bırakıyor nerdeyse…. Hatice daha 16sında evleniyor Selim ile evlendikten sonra Selim’in köyde işleri yolunda gitmeyince İstanbul’un taşı toprağı altın illaki bi iş bulunur diye taşınma kararı veriyor tabii kadının adı yok kocası ne derse o gönülsüz de olsa gidiyor İstanbul’a Hatice… Sonra bi kızı bir oğlu oluyor, gündelik işler ile eve katkı sağlamaya başlıyor ta ki gittiği evin hanımının iftirasıyla karşılaşana kadar, kızı Reyhan ise İlkokulu bitirip evde annesine destek oluyor, arkadaşı Ayşe’nin ihaneti ile bir inat uğruna annesiyle aynı kaderi yaşayıp çocuk gelin oluyor, aslında kitap bundan sonra başlıyor diyebilirim arkadaş ihanetleri, yaşam mücadelesi, aile çatışmaları ve güçlü dimdik duran kadınların hikayesi ile içimizden birinin hayatını yazmış yazar su gibi aktı her satır…
·
53 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.