Çoğu insanın bu kitabı okuyup da neden kızdığını şimdi anlıyorum. Kitabın en başlangıcında bahsedilen olayları okurken arada çok gereksiz sohbetler bulunmakta. Aslında çok da gereksiz değil ama şunu açıkça söyleyebilirim: Kesinlikle bir bilgi veren kitap değil. Herkesin bildiği şeyleri insanların duygularını anlatırken kullanıyor ve o bilgiye farklı açıdan bakmanızı sağlıyor. İnsanların kızgınlığı da tam olarak şu: Bu sohbetler o kadar çok uzatılıyor ki, biz okuduğumuz en önemli hikâyenin devamını merakla beklerken bu satırlar bir türlü bitmek bilmiyor. Aklındaki sorularla ve merakla sayfaların içinde kayboluyoruz. En merak edilen bölümde araya giren uzun ve sıkıcı reklamlar gibi.Bunu geçecek olursak, kitabın hikâyesi oldukça mükemmel, harika. Diğer kitaplar gibi klasik bir son bulmuyor. Konusu oldukça ağır olabilir; kalbi hassas olan insanlara önermem, büyük bir iz bırakabilir. Fakat bir gerçek de var ki, kitabın sonunda beklenilen bölüm yarıda kesilmiş gibi olmuş. Sonrasında ne oldu diye düşünüyorsun. Merakının yüksek olduğu, tavan yaptığı yerde seni bırakıveriyor. Bence yazar uzun uzun sohbet yapacağına konuşmaları kısa kesip hikâyenin tamamına yer ayırabilirdi. Okuduğunuz kitabın sonu yarıda bırakılmışlık hissini çok ağır veriyor.
·
27 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.