15 tatilde çocuklarla birlikte “Van Gogh” dijital müzesine gittik.
Çocuklar kadar biz de etkilendik, hatta belki biraz daha fazla…
Çıkışta hediye bölümünü gezerken bu iki kitabı aldım. İyi ki de almışım.
Öncelikle şunu söylemeliyim; Ferit Edgü gerçekten muhteşem bir kaleme sahip. O lirik anlatım… o şiir tadındaki dil… Sanatçının zor ve çalkantılı yaşamını asla dejenere etmeden, incitmeden, büyüleyici bir sadelikle aktarmış. Aralara serpiştirilen fotoğraflar da metne ayrı bir derinlik katmış.
Gelelim Theo’ya Mektuplar’a…
Vincent’ın abisi Theo’ya yazdığı, içini döktüğü, yer yer yaşamdan, resimlerinden, sanatçılardan ve yazarlardan bahsettiği; örnekler verdiği uzun bir monolog gibi… Okurken onun zihninin içinde dolaşıyormuşum hissine kapıldım.
Yalnız bir şeyi merak ettim; keşke Theo’nun mektuplarına da yer verilseydi. Bunun özel bir sebebi var mı bilmiyorum ama o karşılıklı akışı okumak isterdim.
Sergi sonrası hayatına dair izleri satırlarda takip etmek çok anlamlıydı.
Eğer mektup ve anı türünü seviyorsanız bu kitaplara mutlaka bakın derim.
“Bazen bir sergi biter… ama hikâye kitapta devam eder.”
·
106 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.