Çocukken okunan bazı kitaplar vardır… Büyüyünce hatırladığında bile insanın içini sızlatır. İşte Fadiş, benim için tam olarak böyle bir kitap oldu.
Okurken sadece bir çocuğun hikâyesini okumuyorsunuz; aslında yalnızlığı, sevgisizliği, umudu ve hayata tutunma çabasını hissediyorsunuz. Fadiş’in küçücük kalbiyle yaşadığı koca acılar, insanın boğazında düğüm gibi kalıyor. Bazı sayfalarda “bu kadar da olmaz” diyorsunuz ama sonra fark ediyorsunuz ki hayat, bazen gerçekten bu kadar acımasız olabiliyor.
En çok da şunu düşündürdü bana: Bir çocuğun hayatta en çok ihtiyacı olan şey sevgi. Ne para, ne oyuncak, ne de başka bir şey… Sadece sevilmek.
Gülten Dayıoğlu bu kitabı öyle gerçekçi ve duygulu yazmış ki okurken kendinizi hikâyenin içinde buluyorsunuz. Bazen Fadiş için üzülüyor, bazen ona sarılmak istiyor, bazen de içten içe onun adına umut ediyorsunuz.
Kısacası bu kitap sadece bir çocuk romanı değil; insanın kalbine dokunan, empatiyi hatırlatan ve uzun süre unutulmayan bir hikâye.
Eğer sizi hem duygulandıracak hem de düşündürecek bir kitap arıyorsanız, Fadiş mutlaka okunması gerekenlerden biri. Bitirdiğinizde kalbinizde sessiz ama derin bir iz bırakacağına eminim. 
Fadiş 
Arvas 
Gülten Dayıoğlu
Fadiş Arvas Gülten Dayıoğlu
·
75 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.