En çok sevdiğim tarafı, yargılamaması oldu. Kimseyi suçlamıyor, kimseyi aklamıyor. Okuru kendi duygularıyla baş başa bırakıyor. Finali de tam bu yüzden çok güçlü; bittiğinde bir süre sessiz kalmak istiyorsun.
Kısacası, Söyleme Bilmesinler kalabalık sesler arasından değil, içimizdeki sessizlikten konuşan bir kitap. Ben çok sevdim, iyi ki okudum.