·352 syf.··Beğendi
···Okunma: 17 Şubat 2026 00:00 1984;
Yaşam biçimi, varlık ve yokluk, baskı ve kaos, düşünce ve duygular hatta ve hatta ikili ilişkiler ve cinsellik ... her şeyin kontrol altında tutulduğu ve tek bir amaç için var olduğu gerçeğinin baskı ve şiddetle insanlara empoze edildiği bir başyapıt...
Gelelim bu kitaba başlama tarihi ve bitiş tarihi arasında geçen üç yıla. Geçen üç yılda öyle şeyler oldu ki anlatsam inanılmaz, inanılsa hissedilmez. Evet 6 Şubat 2023. O kara gecenin sabahı. Geçen o üç yılda yaşanan onca acı ve hiç geçmeyecek olan o karabasanlar.
5 Şubat 2023 kız kardeşimi otogara bıraktım bir pazar günü Kahramanmaraş'a gidip. Ertesi günü bekleyip aracımla ilgili sorunu tamirhanede çözüp yaşadığım ilçeye geçecektim. Acaba kim bilir o günün ertesinde benim gibi kaç milyon insanın planı vardı...
1984 ü okuyordum o gece, gözlerimi de kitabı okurken kapatmışım. Gözlerimi açtığımda yer dile gelmiş, büyük bir uğultu ile sanki gazap yağdırıyordu. İnsanlara tepeden bakanlar, hakir görenler, birbirleriyle alay edip küçük düşürenler, nefsinden başka bir nefsin olduğundan habersiz bencilce yaşanan hayatlar ve daha saymayacağım duygudan, empatiden yoksun vurdumduymazlıklar. Ne oldu bir gecede gece de denmez aslında, söylenene göre 65 saniye, yaşayana göre belki de asırlar. Yağan lapa lapa kar ve yağmur, enkaz altında binlerce hayatını kaybetmiş canlar, soğuktan donmak üzere olan belki de donanarak son bulan binlerce hayatlar. Sağ kalanların tek bir gayesi vardı. Canını ve sevdiklerini kurtarmak. Kimse bencillik yapmıyordu. Kimse ben demiyordu. Çünkü herkes evsiz kalmıştı ve kimsenin övünecek bir varlığı kalmamıştı. Herkesten bir şeyler götürdü 6 Şubat sabahı. Benden de üç öğrencimi ve okuma aşkımı götürdü.
Bu kitabın bitimi de üç yıl sonraya nasip oldu...
Bundan sonra bir kitap okuyabilir miyim, bu siteden sessizce ayrılıp gider miyim onca emeğimi bırakıp bilmiyorum. Bildiğim tek sey, ruhen, bedenen ve düşünce olarak biz hala kendimize gelemedik. Her ne kadar dışarıya çiçekler açsak da ...