Kitaba 10 puan verebilirdim aslında ama iki puan kırmama sebep olan şeyler var. İlki kitapta bazı olaylar çok uzun uzun anlatılmıştı. Bu yüzden okurken sıkıldığım oluyordu. İkinci sebepte finali beğenmemem. Daha vurucu bir şekilde olabilirdi bence sonu.
Yine de güzeldi. Özellikle ilk kısımları, yaşadıkları berbat ötesi aşk, Kemal’in hastalıklı takıntısı… Birde hiç uğruna senelerce ayrı kalmaları da gıcığıma gitti.
Orhan Pamuk’un kalemini de beğendim. Bence duyguları güzel hissettiriyordu. Zaten Nobel Ödüllü yazar adamı sorgulamak benim ne haddime.
Spoilerlı yorum:
Füsun’a gıcık oldum. Kemal’den başlarda daha çok nefret ediyordum ama takıntısı onu o kadar aciz duruma düşürdü ki üzülmeye başladım.
Kitapta en çok beğendiğim karakter Sibel’di. Çok asil ve doğru bir kadındı bence. Kemal baktı salak, asla düzelmeyecek nişanı atıp yoluna baktı. Ne ah vah etti ne de başka bir şey. Tam asil insan davranışı.
Füsun’un aşkı ilk kısımlarda daha çok geçiyordu. Ama kavuşmadan sonra hissedemedim. Çok kırılıyor Kemal’e, sırf korunmak için senelerce sahte bir evliliğe razı geliyor. Ama hissetmek isterdim aşkını. Ya da bir aşk yoktu. Kemal’i 18 yaşındaki Füsun gibi bir daha sevmedi. Bu gerçeği hiçbir zaman öğrenemeyeceğiz. Ya da Kemal Füsun’un iç dünyasına hiçbir zaman meraklı değildi. Duygularını önemsemiyordu. Bu yüzden de görememiş olabiliriz. Benim için çok muallak kaldı bu konu.
Kemal karakterine uzun uzun makaleler yazılır. Okuduğum en sıra dışı karakterlerden biriydi.
Okuduğuma pişman mıyım? Hayır. Bu kadar popüler olmayı, dizisinin çekilmesini hak ediyor mu? Evet.
Son olarak şunu da ekleyim. Füsun neden intihar etti anlamadım. Her şey yoluna girebilecekken keyfi kader kendini öldürdü. Gerçekten bir kazada ölse bence daha etkileyici olurdu. Salak mal diyip geçtim yani.
·
63 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.