İnsancıklar, büyük olayların değil, küçük kırılmaların romanıdır. Bu eserde trajedi, dramatik sahnelerde değil; bir memurun gururunun incinmesinde, bir genç kızın çaresiz tercihinde, bir mektubun satır aralarındaki titrek kelimelerde saklıdır.
Dostoyevski, bu romanla şunu gösterir: İnsan bazen açlıktan değil, görülmemekten ölür. Ve en büyük yıkımlar, kimsenin fark etmediği kalplerde yaşanır.
·
693 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.